ജീവിതത്തിൽ പലപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരെ വിലയിരുത്തുന്നതിലും, സ്വന്തം കഴിവുകളും ത്യാഗങ്ങളും മറ്റുള്ളവരുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുന്നതിലുമാണ് നാം സമയം കണ്ടെത്തുന്നത്. എന്നാൽ യഥാർത്ഥ വളർച്ച ആരംഭിക്കുന്നത് സ്വയം തിരിച്ചറിയുകയും, മറ്റുള്ളവരുടെ കഴിവുകളെ അംഗീകരിക്കുകയും, സ്വന്തം ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ ആത്മാർത്ഥമായി നിർവഹിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ്.
നമുക്ക് ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത ഒരു കാര്യം മറ്റൊരാൾ മികച്ച രീതിയിൽ ചെയ്യുമ്പോൾ അതിനെ അസൂയയോടെ കാണാതെ അംഗീകരിക്കാനും അഭിനന്ദിക്കാനും കഴിയുന്നത് വലിയൊരു മനസ്സിന്റെ ലക്ഷണമാണ്. കഴിവുകൾക്ക് എല്ലാവരിലും പരിധികളുണ്ടാകാം. നമ്മിലില്ലാത്ത മികവ് മറ്റൊരാളിൽ കണ്ടാൽ അത് അംഗീകരിക്കുന്നതിൽ കുറച്ചിലൊന്നുമില്ല. മറിച്ച്, സ്വന്തം പരിമിതികൾ മറ്റൊരാളുടെ വളർച്ചയ്ക്ക് തടസ്സമാകാതിരിക്കുക എന്നതാണ് വിശാലമനസ്സിന്റെ അടയാളം.
യഥാർത്ഥ നീതി
നാം ചെയ്യാത്ത കാര്യങ്ങൾ മറ്റൊരാൾ ചെയ്യുമ്പോൾ എതിർക്കുകയും, നാം പാലിക്കാത്ത മാനദണ്ഡങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരുടെ മേൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് നീതിയല്ല. സ്വന്തം വീഴ്ചകൾ മറച്ചുവെച്ച് മറ്റുള്ളവരുടെ തെറ്റുകൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുക എളുപ്പമാണ്. എന്നാൽ, മറ്റുള്ളവരെ വിധിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് സ്വന്തം നിലപാടുകളെയും പ്രവൃത്തികളെയും പരിശോധിക്കാനുള്ള ആത്മപരിശോധനയുടെ ധൈര്യമാണ് നമുക്കുണ്ടാകേണ്ടത്.
കൂട്ടായ്മയുടെ ശക്തി
“ഞാൻ മാത്രമാണ് എല്ലാം ചെയ്യുന്നത്” എന്ന ചിന്ത പലരിലും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഓരോരുത്തരും അവരുടെ സാഹചര്യങ്ങൾക്കും കഴിവുകൾക്കും അനുസരിച്ച് പലവിധത്തിൽ കാര്യങ്ങളിൽ പങ്കാളികളാകുന്നുണ്ട്.
ഏതൊരു മുന്നേറ്റവും ഒരാളുടെ മാത്രം ത്യാഗത്തിന്റെ ഫലമല്ല. ഒരാൾ മുന്നിൽ നിന്ന് നയിക്കുമ്പോൾ, വേറൊരാൾ പിന്നിൽ നിന്ന് നിശ്ശബ്ദമായി പിന്തുണയ്ക്കുന്നുണ്ടാകാം. പ്രകടമായ സംഭാവനകൾ പോലെ തന്നെ പ്രധാനമാണ് അറിയപ്പെടാതെ പോകുന്ന പങ്കാളിത്തവും. ഓരോ സമൂഹത്തിന്റെയും യഥാർത്ഥ ശക്തി വ്യക്തികേന്ദ്രകൃതമായ ത്യാഗങ്ങളിലല്ല; പരസ്പര സഹകരണത്തിലും കൂട്ടായ ഉത്തരവാദിത്തത്തിലുമാണ്.
ഉത്തരവാദിത്ത ബോധം
സ്വന്തം ചുമതലകളിൽ നിന്ന് ഒളിച്ചോടാതെ അവ കൃത്യമായി നിർവഹിച്ച ശേഷമേ മറ്റുള്ളവരോട് ഉത്തരവാദിത്തം ആവശ്യപ്പെടാൻ നമുക്ക് ധാർമ്മിക അവകാശമുള്ളൂ. മറ്റുള്ളവർ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് ഉപദേശിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, “ഞാൻ ചെയ്യേണ്ടത് കൃത്യമായി ചെയ്യുന്നുണ്ടോ?” എന്ന് സ്വയം ചോദിക്കണം. ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെടാൻ എളുപ്പമാണ്; അത് ഏറ്റെടുത്ത് നിറവേറ്റുന്നതാണ് പ്രയാസം.
പൂർണ്ണമായ വായന
ഏറെ പുസ്തകങ്ങൾ വായിച്ചതുകൊണ്ട് മാത്രം ഒരാളുടെ വായന പൂർണ്ണമാകുന്നില്ല. വായിച്ച വിവരങ്ങൾ ഓർമ്മയിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നതിനേക്കാൾ പ്രധാനം, അവയിലെ നല്ല ആശയങ്ങൾ ജീവിതത്തിലേക്ക് പകർത്തുമ്പോഴാണ്. വായനയും സംസാരവും അറിവ് നൽകുമെങ്കിലും, ആ അറിവിനെ പ്രവൃത്തിപഥത്തിൽ കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ മാത്രമാണ് ജീവിതത്തിൽ യഥാർത്ഥ മാറ്റമുണ്ടാകുന്നത്.
ആത്മപരിശോധനയുടെ വഴി
ജീവിതം മറ്റുള്ളവരുടെ കുറവുകൾ കണ്ടെത്താനുള്ള മത്സരമല്ല. സ്വന്തം തെറ്റുകൾ തിരുത്താനും, മറ്റുള്ളവരുടെ കഴിവുകളെ അംഗീകരിക്കാനും, ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ നിറവേറ്റാനുമുള്ള യാത്രയാണത്.
- അസൂയയ്ക്ക് പകരം അംഗീകാരം
- വിമർശനത്തിന് പകരം ആത്മപരിശോധന
- ഒറ്റയാൾ മനോഭാവത്തിന് പകരം കൂട്ടായ്മ
- അവകാശവാദങ്ങൾക്ക് പകരം ഉത്തരവാദിത്തം
- വായനയ്ക്ക് പകരം പ്രാവർത്തികത
മനുഷ്യബന്ധങ്ങളും വ്യക്തിത്വവും കൂടുതൽ മനോഹരമാകുന്നത് ഈ തിരിച്ചറിവുകളിലൂടെയാണ്. വായനയും ചിന്തകളും ബന്ധങ്ങളും അർത്ഥപൂർണ്ണമാകുന്നത് അവ സ്വന്തം ജീവിതത്തിൽ പ്രാവർത്തികമാക്കുമ്പോൾ മാത്രമാണ്.
— നൗഷാദ് വെങ്കിട്ട